Sponsorlu Bağlantılar

G Harfi İle Akrostişler

Güneş Karanlıkların Ortasındadır Akrostiş Şiiri

Mehmet Çoban’ın sahibi olduğu güzel bir akrostiş şiir çalışması.!

Güneş Karanlıkların Ortasındadır Akrostiş Şiiri

Günde gürültüler, ıssızlık kaplar içimi
Üşütür beni nedense sıcak yaz güneşi?
Nereye nasıl yürürüm bilmeden sanki
Esintiler gelir düşlerime, zaman eski
Şişlenmiş insanlar hoplatıyor sinirlerimi

Kaybolan düşlerim gelin artık bana
Akıp giden zamanda aklım havada
Rekabetim insanlık için olacağına
Aşıktım ben bencilce duygularıma
Nice karanlıkları aydınlık bildim
Loşlukta kimsesizliklere yürüdüm
Ilgın akardı yaralarım hoyratlıkta
Kalemim oyalanırdı hep yalanlarla
Lazım nedir bilmezdim insanlığıma
Aşkın ateşiyle düştüğüm yollarda
Rol kestim aydınlık gelecek adına
Istırapları yaşarken insan dünyada
Nergisler açmadı bana hiç hayatta

Orta yerinden vurdum zamanın
Roket atarım oldu darmadağın
Tutkuyla güneşi aradım boşlukta
Aradığımsa karanlığın ortasında
Selâm çakıp durdu hep varlıkta
Işınırken, ısınırken ben onunla
Nerede sorgularımdı hep boşuna
Dünya, güneş, işte ta. boşlukta
Akıp giden koskoca karanlıkta
Düşler kurduruyor artık insana
Işıklarını salarak aydınlattığında
Ram edinilenlere baş kaldırdıkça

Mehmet Çoban

Geleceğe Dil Olmak, Geçmişe Dil Olmaktan İyidir Akrostiş Şiiri

Mehmet Çoban’nın kaleme aldığı güzel bir akrostiş şiir çalışması.!

Geleceğe Dil Olmak, Geçmişe Dil Olmaktan İyidir Akrostiş Şiiri

Gözlerim uzaklara dikilir
En güzel hayaller ötesine
Lisanım yetmez, düş eritir
Eskiyen umutlar ötesinde
Ceylan bakışlı gözler ile
El veririm sözümden öte
Gizem dolu sevgilerimle
Eşsiz, benzersiz aşk ile

Dilim suskun gerçeklere
İnadına yürüdüğüm ilke
Lisanı halim, özgürlüğe

Oyunbozandır geçmişim
Loş ışıklarıyla karartılı
Mevzusu çıkardır halimin
Aldatıcı sözleri kabartılı
Kuşatır beni, içimde saklı

Gerideki bağlantılarım
Eski, değişmez hatıram
Çenemi düşük kılandır
Mazimden güne kalan
İnsan neyse ne, geçmişte
Şanlı, şöhretli biçimde
El verir mi hiç günüme?

Dil konuşur eylemden öte
İçinde övünmek sadece
Lakırdılar geçmişe köle

Oldum olası cehaletimin
Lakırdısıdır tüm geçmişim
Mazim istikbalim el ele”
Aldanışı düşüncelerimde
Kanırtır yaralarımı özde
Tutar çeker beni kendine
Ayıklanmaz kavgalarıyla
Nedametsiz yargılarıyla

İyilik midir geçmişe köle?
Yalanı ayrılmamış tarihle
İstikbalsiz düşüncelere
Devrim yapmalıyım özde
İlkem gerçekler üstüne
Rızam yok köleliğe diye

Mehmet Çoban

Gamze Adına Akrostiş

Gamze Adına Akrostiş Şiiri

Gönlüm kabullenemedi senin o mahsunca gidişini, içimde derin çok derin duygular kaldı. ellerim bomboş, kalbim yaralı, gözlerim ağlamaklı kaldı gidişine

Ağlasam söner mi içimde ki yangın ? ya da Gülsem diner mi bu alevler ? olmuyor … hiç birşey söndürmüyor içimdeki senin uzaklığını

Mutsuzluk ne diye sorsan bana yanımda olmadığın her saniye her salise … Daha önce hiç yaşamamışım sanki kaybolmuşum,sen yokken yolumu şaşmışım

Zaman geçmek bilmez, sabah olmaz, gün doğmak bilmez sen yanımda olmayınca Nefes almak bile zor olur İstanbul sokakları bomboş kaldı sanki sen gidince İzmir’e

Ege ile kucaklaşan dalgalara bıraktım İstanbul’dan sevgi dolu su kalbimi. çarptıkça Ege kıyılarına,hatırla sen kokan tişörtü çıkarmadıkça unutma beni

Nihat Yüce